تیر 24, 1405

بامداد یزد

سایت خبری بامداد یزد

گفتگوهای سرنوشت‌ساز، کلید عبور سازمان‌ها از بحران

Spread the love

بامداد يزد_جعفر رحمانی معاون برنامه‌ریزی و توسعه اقتصادی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان در نخستین نشست اندیشه و توسعه که با حضور جمعی از مدیران و کارشناسان این سازمان در محل سالن اندیشه برگزار شد، با تأکید بر اینکه بحران تنها با مهارت‌های فنی مهار نمی‌شود، گفت: در شرایط بحرانی، گفت‌وگوی مؤثر، مدیریت تعارض، هوش هیجانی و مشارکت کارکنان نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ تاب‌آوری و استمرار عملکرد سازمان‌ها دارد.

به گزارش روابط عمومی، در این نشست معاون برنامه‌ریزی و توسعه اقتصادی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان در ارائه‌ای با عنوان “هنر گفتگوهای سرنوشت‌ساز برای عبور از بحران” با اشاره به اهمیت تاب‌آوری سازمانی، گفت: بحران پدیده‌ای غیرمنتظره، شدید و تهدیدکننده است و بنگاه‌هایی می‌توانند از آن عبور کنند که علاوه بر توان فنی، از مهارت‌های ارتباطی و مدیریتی لازم نیز برخوردار باشند.

جعفر رحمانی، سه مؤلفه اصلی تاب‌آوری در بحران را تحمل شوک اولیه، بازیابی سریع عملکرد و تطبیق با شرایط جدید عنوان کرد و افزود: مهارت‌هایی مانند مذاکره، رهبری تحت فشار، مدیریت تعارض و هوش هیجانی از ضرورت‌های عبور موفق از بحران به شمار می‌روند.

رحمانی با بیان اینکه در بحران، اختلاف‌نظرها و تعارض‌ها افزایش می‌یابد، تصریح کرد: گفتگوهای سرنوشت‌ساز زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند که تصمیم‌گیری‌های حساس، اعتماد سازمانی و کیفیت تعامل میان مدیران و کارکنان در میان باشد.

معاون برنامه‌ریزی و توسعه اقتصادی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان همچنین با تأکید بر اینکه باید تعداد بیشتری از کارکنان با مهارت گفت‌وگوی سرنوشت‌ساز آشنا شوند، گفت: اگر بهترین و خبره‌ترین نیروهای یک سازمان این مهارت را نداشته باشند، نمی‌توانند اثرگذاری لازم را داشته باشند.

رحمانی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به چالش ترس از رئیس در برخی سازمان‌ها، این وضعیت را «قاتل خاموش معنا»توصیف کرد و گفت: هنگامی که کارکنان به‌جای بیان نظر واقعی خود، آن را پنهان می‌کنند، فرصت یادگیری، اصلاح و تصمیم‌سازی درست از بین می‌رود.

وی خاطرنشان کرد: هرچه مخزن معانی مشترک بزرگ‌تر باشد، انتخاب بهتر، اتحاد بیشتر و اعتماد قوی‌تر در پی خواهد داشت؛ از این‌رو، شکل‌گیری فضای گفت‌وگوی صریح، ایمن و سازنده در سازمان‌ها باید به‌عنوان یک اولویت مدیریتی مورد توجه قرار گیرد.